Powołanie to cenny dar, który Bóg zasiewa w sercach, wezwanie, by wyjść z siebie i wyruszyć w drogę miłości i służby. A każde powołanie w Kościele – zarówno świeckie, jak i do usług ordynowanych czy do życia konsekrowanego – jest znakiem Bożej nadziei na rzecz świata i każdego z jego dzieci.
W dzisiejszych czasach wielu młodych ludzi czuje się zagubionych w obliczu przyszłości. Często doświadczają niepewności co do perspektyw zawodowych, a w znacznie większym stopniu zmagają się z kryzysem tożsamości, który jest kryzysem sensu i wartości, a jego przezwyciężenie jeszcze bardziej utrudnia cyfrowy chaos. Niesprawiedliwość w stosunku do słabych i ubogich, obojętność egoistycznego bogactwa oraz wojenne przemoc zagrażają wyobrażeniom o dobrym życiu, które noszą w swoich duszach. Pan, który zna serce człowieka, nie opuszcza nas w niepewności – wręcz przeciwnie, chce w każdym z nas wzbudzić świadomość, że jesteśmy kochani, powołani i posłani jako pielgrzymi nadziei.
Dlatego my, dorośli członkowie Kościoła, a szczególnie pasterze, jesteśmy wzywani do przyjmowania, rozróżniania i towarzyszenia na drodze powołania nowego pokolenia. A wy, młodzi, jesteście wezwani do bycia głównymi protagonistami, a raczej współpracownikami Ducha Świętego, który budzi w was pragnienie uczynienia z życia daru miłości.
Z Orędzia Świętego Ojca na 62. Światowy Dzień Modlitw o Powołania cały tekst TUTAJ.
